Αχελώος

Το χωριό εκτός από τον κεντρικό οικισμό έχει και τους οικισμούς Μελάνυδρο και Β' Μάραθος. Είναι ένα από τα 20 χωριά του δήμου Αργιθέας και είναι ένα από τα τέσσερα χωριά του πρώην Δήμου Αχελώου. Απέχει από την έδρα του Νομού Καρδίτσας (92) χιλιόμετρα από τον Νομό. (Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Ραχωβίτσα).

Το κεντρικό σημείο του χωριού, έχει υψόμετρο εξακόσια πενήντα (650) μέτρα και η θέση του εξασφαλίζει στον επισκέπτη μαγευτική θέα με φόντο την κοιλάδα του Αχελώου, τον Αχελώο ποταμό και το θρησκευτικό ‘στολίδι’ της κοιλάδας την «Παναγία Επισκοπή». Ο οικισμός του Β' Μαράθου βρίσκεται σε υψόμετρο (800) μέτρων και το Μελάνυδρο στα 500.

Ένα μονοπάτι στο τέλος του χωριού με αριστερή κατεύθυνση (το μονοπάτι της αρκουδόσκαλας), διασχίζει ένα ελατοδάσος τεσσάρων περίπου χιλιομέτρων και καταλήγει στην τοποθεσία Κοντούρες. Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής, ο περιπατητής απολαμβάνει έναν ευχάριστο περίπατο μέσα στο γεμάτο από χρώματα και αρώματα δάσος.

Στα μισά της διαδρομής ο φυσιολάτρης περιπατητής, μπορεί να γευτεί το χωνευτικότερο νερό της περιοχής (το γνωστό νερό της αρκουδόσκαλας). Το πανέμορφο αυτό μονοπάτι με τον αχανή ορίζοντα και τη φανταστική θέα «είναι το μπαλκόνι του χωριού»!!!

ΝΕΡΟΜΥΛΟΙ – ΒΡΥΣΕΣ

Μέχρι τη 10ετία του 1950 και για περισσότερο από (60) χρόνια στη θέση «ΡΟΓΚΑΚΙ» λειτουργούσε ιδιόκτητος Νερόμυλος. Τα ελάχιστα εναπομείναντα τμήματα μετά την εγκατάλειψή του επιχωματώθηκαν κατά τη διάνοιξη δασικού δρόμου.

Πετρόκτιστη παραδοσιακή ,πρόσφατα ανακαινισμένη, βρύση Μπίρτα στο Β΄ Μάραθο με ολόδροσο τρεχούμενο νερό.

ΣΙΔΗΡΟΥΡΓΕΙΑ:

Επίσης στις αρχές του 20ου αιώνα και μέχρι το τέλος της 10ετίας του (1950), στο χωριό λειτουργούσε σιδηρουργείο πυράκτωσης και σφυρηλάτησης μετάλλων. Υλικό πυράκτωσης ήτανε το ξυλοκάρβουνο όπου με τη βοήθεια φυσούνας ο τεχνίτης (σιδηρουργός) εκτός από τη συγκόλληση, έδινε και τη μορφή που ήθελε στα πυρακτωμένα μέταλλα (κασμάδες, πυροστιές, σιδηράλετρα, λαιμαριές, υνιά, κλαδευτήρια, τσεκούρια, χαντζάρια κλπ γεωργικά εργαλεία).

ΑΛΩΝΙΑ:

Αξίζει να σημειωθεί ότι, πριν τον εμφύλιο (1946-1949) και μερικά χρόνια μετά, λόγω της αποκλειστικής απασχόλησης των κατοίκων με τη Γεωργία στο χωριό λειτουργούσαν πέντε (5) στον αριθμό αλώνια (ένα στο Μελάνυδρο και στη θέση που βρίσκεται το εκκλησάκι, ένα κοντά στο κοιμητήριο του χωριού, ένα στο κέντρο του χωριού σε πλακόστρωτη αυλή κατοικίας, ένα στη θέση πλάτανος ΄΄ΣΤΑΥΡΑΝΤΩΝΕΪΚΑ΄΄ και ένα στα τελευταία σπίτια του χωριού, κοντά στο σημερινό υδραγωγείο.

ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ:

Tο χωριό έχει τρεις (3) εκκλησίες οι οποίες είναι:

α. H Αγία Τριάδα (πολιούχος) που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Εξωτερικά στοιχεία που αιχμαλωτίζουν το βλέμμα του επισκέπτη είναι η αρχιτεκτονική εικόνα της Εκκλησίας, το καμπαναριό της Εκκλησίας που έγινε το 2009 από την Εκκλησιαστική Επιτροπή, τους Μαραθιώτες και το Σύλλογο καθώς και το τεράστιο σε μέγεθος καλοσυντηρημένο πλακόστρωτο της Εκκλησίας.

Εσωτερικά δεν περνάει απαρατήρητο από τον επισκέπτη το λιτό και υπεραιωνόβιο τέμπλο της Εκκλησίας και η αγιογράφηση του Ι.Ν που έγινε το 2005 από τους Μαραθιώτες και το Σύλλογο.

β. Ο γραφικός Ι.Ν του προφήτη Ηλία πού βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρα στον οικισμό του Β’ Μαράθου (με φανταστική θέα) ο οποίος το 2005 ανακαινίστηκε από τους κατοίκους του οικισμού, τους ομογενείς του Καναδά που κατάγονται από τον οικισμό και τον Σύλλογο του χωριού.

γ. Το νεόδμητο και γραφικότατο Εκκλησάκι του Αγίου Παϊσίου που βρίσκεται στον οικισμό Μελάνυδρο και ανεγέρθηκε το 2019 με την αξιέπαινη πρωτοβουλία (4-5) ατόμων από τον οικισμό, με τη βοήθεια του Συλλόγου Μαραθιωτών, των φίλων του χωριού καθώς και των απόδημων συγχωριανών μας από τον Καναδά, που κατάγονται από τον οικισμό.