Το Θερινό, σε υψόμετρο 870 μ, παλιά ονομασία Γλογοβίτσα ή Γλοκωβίστα σερβικό κατάλοιπο, ανήκει στο Δήμο Αργιθέας. Απέχει 65 χλμ. από την Καρδίτσα και 30 χλμ περίπου από το Μουζάκι. Αποτελείται από το κυρίως χωριό, Θερινό και τους οικισμούς Λεύκα και Ξηρόκαμπος. Οι μόνιμοι κάτοικοι το χειμώνα είναι λιγοστοί, ενώ κατά τους θερινούς μήνες ο αριθμός αυτών αυξάνεται αρκετά. Κάποτε πρέπει να είχε αρκετή κίνηση αφού έχει αρκετά βοσκοτόπια και κυρίως όπως φαίνεται και από τις απογραφές τις δεκαετίες 1950-60-70. Κύριες ασχολίες τους είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία και η μελισσοκομία. Σε παλιότερες εποχές το χωριό είχε μεγάλη κίνηση. Αυτό φανερώνουν και οι πολλές εκκλησιές που υπάρχουν στο χωριό όπως: Η κεντρική εκκλησία της κοίμησης της Θεοτόκου, πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου, η εκκλησία του Αγίου Μηνά πάνω στον κεντρικό άξονα της επαρχιακής οδού που πανηγυρίζει στις 11 Νοεμβρίου καθώς και τα εξωκλήσια: της Αγίας Τριάδας, του Αγίου Αθανασίου, του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Εφραίμ. Επίσης το μοναστήρι του Αγ. Νικολάου στο Θερινό, εύκολα προσβάσιμο, διασώζει ξυλόγλυπτο τέμπλο και εικόνες που χρονολογούνται περίπου το 1850.
Το φυσικό περιβάλλον που πλαισιώνει το Θερινό, είναι όμορφο. Η πηγή «Γκούρα» με το άφθονο και δροσερό νερό, βρίσκεται βόρεια του χωριού, ενώ η πηγή «Οξυάς» είναι έξω από τον οικισμό. Πέτρινες είναι οι δύο βρύσες του χωριού. Ο ποταμός «Οξυάς» πηγάζει από τη θέση «Μαλόκεδρα», το μήκος του είναι περίπου (στα όρια του Θερινού) 10 χλμ και καταλήγει στον Αχελώο. Στα νερά του υπάρχουν πέστροφες. Οι κορυφές γύρω από το χωριό προσφέρουν υπέροχη θέα όχι μόνο στα κοντινά μέρη αλλά και σε μακρύτερες τοποθεσίες. Από την κορυφή «Αχλαδιά» του Θερινού σε υψόμετρο 1.850 μ. περίπου, την κορυφή «Καντζέλια» στο ίδιο υψόμετρο και από την κορυφή «Νένα-Καυκιά» σε υψόμετρο 1.800 μ. περίπου, βλέπει κανείς το θεσσαλικό κάμπο, τα χωριά της Αργιθέας και τα χωριά των Τρικάλων. Λουτσα Τρία δάση με την πυκνή τους βλάστηση πλαισιώνουν το Θερινό: το δάσος «Πουρνάρια», το ελατόδασος «Κανάλια» έκτασης 200 στρεμμάτων περίπου και το ελατόδασος «Παγάνα», ίδιας περίπου έκτασης. Στη θέση «Γκούρα» σώζεται παλιός νερόμυλος που χρονολογείται περίπου το 1870. Τέλος η βόρεια πλευρά του χωριού από την κορυφογραμμή μέχρι και το ποτάμι, όπου δεν υπάρχουν κατοικίες, είναι μόνιμο καταφύγιο άγριων ζώων. Τοξωτό πέτρινο γεφύρι συναντάμε στη θέση «Άγ. Μηνάς», από το οποίο περνούσαν παλιότερα όλοι οι δημότες της περιοχής Αργιθέας πριν γίνει ο αυτοκινητόδρομος, καθώς δεν υπήρχε άλλη διάβαση λόγω του ποταμού. Του Αγίου Πνεύματος κάθε χρόνο διεξάγεται στην κορυφή του οικισμού παραδοσιακό πανηγύρι. Ξεκινά με θεία Λειτουργία στον ομώνυμο ναό και ακολουθεί διανομή φαγητού σε όλους τους παρευρισκόμενους στο προαύλιο της εκκλησίας, προσφορά των κατοίκων του χωριού. Ακολουθούν χοροί υπό τους ήχους παραδοσιακής ορχήστρας μέχρι αργά το βράδυ. Το Δεκαπενταύγουστο επίσης γίνεται πανηγύρι μέσα στο χωριό.
